Ja, wat drijft nou vrijwilligers? Nora, ik heb je boek gelezen wat we net ook in het filmpje zagen, jij bent gewoon de übervrijwilliger! Welnee! Ik doe gewoon wat ik voel wat ik moet doen, meer niet. Maar wat drijft je nou? Jij hebt geen privé? Nee, dat kan ik vergeten, want daar heb ik geen tijd voor, als je dus in een huis woont met gebruikers, dan word je wel heel vaak even gestoord, want ze moeten toch hun verhaal houden, hebben ze maar geen knoflook, want ze moeten koken, dan word je er wel gevraagd. Maar dat heb ik voor gekozen, dus daar kan ik ook niet over klagen. Ja, maar is het dan zo, dat je ervoor koos op een bepaald moment en dan gaat die bal rollen, en je kunt niet meer terug of vind je het gewoon echt heel fijn, dat jij zo’n rol hebt in de levens van deze mensen? Nee, dit is helemaal niet fijn, want dan krijg je het gevoel, dat mensen afhankelijk van je zijn en dat is niet goed. Maar mijn drijfveer is eigenlijk: woede op de maatschappij die deze mensen afgeschreven heeft, gelukkig hebben we daaraan bij kunnen dragen, dat er nu een andere beeldvorming is. Maar er werd domweg gezegd: “het zijn randdebielen, ze kunnen niks en het zijn junken”. Nou, het zijn mensen die gestudeerd hebben, het zijn mensen die uit goede gezinnen komen, iedereen kan laten we zeggen op zijn bek gaan. Verslaafd raken? Ja. Alleen: ik vind dat je dus geen overlast mag geven, dus in die periode toen er heel zwaar overlast was, toen dacht ik van: “nou, ook die gebruiker, die moet zijn eigen verantwoording nemen!”. Alleen moet je hem er effe bij helpen! Wat is jouw kracht nou? En toen dacht ik van: “nou, ik ga helpen, maar ja, dan ben je 18 jaar verder en…”…Ik wou net zeggen: het is je leven hè? Ja Ik zeg wel elke dag: “ik schei ermee uit, ik gooi die handdoek”, maar dat doen de meeste vrijwilligers als alles een beetje tegenzit. Maar ja, als er dan één door de brievenbus roept van: “Nora, ik houd van jou!”, dan denk je: “och ja, die moet ik ook nog effe”. Of de Gemeente roept weer iets mafs of er gaat weer van alles en nog wat fout. Dus dan ga je maar door, er zit geen eind aan. Nee, maar er zit wel een eind aan jou, Nora, hoe moet dat straks in Rotterdam? Ja. Ze zeggen over mij: “een idealist tot in de kist”, dus ik denk, dat dat het wordt.