Valencia, de stad van honderd klokkentorens, is de op twee na grootste stad van Spanje. Het is de hoofdstad van de gelijknamige provincie en van de autonome regio. De stad ligt aan de Middellandse Zee, en de rivier Turia. Valencia werd gesticht in het jaar 138 v.Chr. door de Romeinen, en is de ‘geboorteplaats’ van de paella, een van de bekendste gerechten uit de Spaanse keuken. In de uitzending is te zien hoe Loretta de keuken in duikt om paella te maken. Sinds enkele jaren staat de stad ook weer volledig op de toeristische kaart. Het enorme stadspark met de wonderlijke gebouwen van de ‘Ciudad de las Artes y las Ciencias’ is een enorme trekpleister.
In de provincie Valencia zijn citrusplantages zo ver het oog reikt. Wanneer in de lente de sinaasappelbomen in bloei staan, is de lucht vervuld van een betoverende geur. Het is dan ook niet vreemd dat de kuststrook ten zuiden van Valencia wel Costa del Azahar, 'kust van de oranjebloesem', wordt genoemd. Er zouden matrozen zijn die de geur tot op een afstand van tien zeemijlen van Valencia kunnen ruiken.
Valencia barst twee weken per jaar volledig uit zijn voegen tijdens de Fallas. Traditioneel wordt het elk jaar op 19 maart gevierd, ter ere van St. Jozef Dag, en hier komen honderdduizenden mensen uit heel Spanje op af. Elke buurt maakt voor het festival zijn eigen ‘falla’. Dit is een een enorme pop van papiermaché, op een enorm stuk karton of hout volgestopt met vuurwerk. Al deze ‘fallas’ vormen eerst een grote parade en worden daarna massaal verbrand door het afsteken van het vuurwerk. Een enorm en oorverdovend spektakel.
De officiële site voor toerisme in Valencia.
La Ciudad de las Artes y las Ciencias de Valencia. Het moderne kunst- en cultuurcentrum van de stad.
De plek waar Loretta haar paella maakt.
Toen Annet en Trees bedacht hadden dat ze naar Spanje wilden verhuizen, gingen ze eens kijken wat ze hier konden doen. Het bleek dat er een heleboel olijvenboomgaarden te koop stonden. De jonge Spaanse generatie trekt naar de stad en heeft hier geen interesse meer in. Niet gehinderd door enige kennis van olijven (sterker nog, Trees lust niet eens olijven!) of het verbouwen ervan, waagden ze de sprong in het diepe en kochten de boomgaard in het pittoreske Bitem, Tortosa.
Ze werden een heel jaar letterlijk gedrild door de oude Spaanse olijvenboer, die hen alle kneepjes van het olijven telen bijbracht. Het is fysiek hard werken tussen de bomen. De oude bomen hebben constante zorg nodig. Het weghakken van de wortels en overtollige bladeren is zwaar, net als de pluk zelf. Om nog maar te zwijgen van het onderhoud van de extreem droge grond. Regen zien Annet en Trees zelden.
Om het hoofd boven water te houden, want het is geen lucratieve business, doen Annet en Trees hun best om ook nog wat bij te verdienen. Trees maakt glas in lood (spiegelranden en kunstwerken) en verkoopt deze op lokale kunstmarkten. Daarnaast hebben ze de vervallen schuur op hun terrein geheel eigenhandig verbouwd tot knus huisje, dat gehuurd kan worden. Vanaf half mei kunnen mensen die wat rust zoeken het huisje huren en in de oogsttijd kunnen degenen die helpen met de olijvenpluk er bivakkeren.
De site van Finco Vall den Rubi, de olijvenboomgaard van Annet & Trees.